BARAN KANSIZ

22 yaşında Hakkâri’de göreve başlamış bir öğretmen düşünün. Eşofman giyip çocuklarla takla atan, bahçede birer kitabın üzerine oturup hikâye okuyan, resim dersini bahçede yapan, imkânsızlıklar içinde imkân yaratan küçük bir kahraman. Minicik bir çocuğun ayaklarını üşürken gördü diye “giymediklerinle giydir çocukları sevindir” projesi yapıp yüzlerce çocuğa bot mont temin eden, arkadaşlarıyla birlik olup bir oyuncak ver bir gülüş gör projesiyle çocuklara oyuncaklar dağıtan, köy öğretmenleri malzeme olmadığı için zorlandığı için Mardin Kızıltepe’de görev yaparken 3300 çocuğa hoş geldin paketi adını verdiği malzemeleri dağıtan güçlü bir kadın o.

 

Tüm bunları yaparken meslekte 9 senesini geride bırakmasına rağmen idealistliğinden bir gram eksiltmeyen her sene aynı heyecanı yaşayan, hayallerine sarılıp her birini gerçekleştirirken dalga geçenlerin karşısında dimdik duran bir kadın o.

 

Çocuklarla bahçede soğan eken, doğuda aileleri okumaya teşvik etmek için her hafta ailemle okuyorum etkinliği düzenleyen, öyle şey mi olur diyeceğiniz her şeyi yapan bir öğretmen o.

 

O kadın benim teyzem. Rol model olarak aldığım, iyi ki’m, benim gibi bir sürü insana ilham kaynağı olan ve “ben de yapabilirim” diye yüreklendiren kahramanıma teşekkürü bir borç bilirim.

 

Benim hayatımda yarattığı fark ise saymakla bitiremeyeceğim özverisini söylediğimde “ben işimi yapıyorum, öğretmenlik vicdan işi ” demesi. Tüm bunları içinden gelerek görev bilerek yapması. Bugüne kadar hayatında iz bıraktığı tüm öğrenciler adına teşekkür ederim canım öğretmenim, öğretmenliği öğretenim.

 

baran kansız, sınıf öğretmenliği son sınıf öğrencisiyim

 

Fark yaratan öğretmeni: duygu kurşun , cumhuriyet ilkokulu , Hakkari / Yüksekova